İŞÇİLER, DİŞÇİLER VE PİRİKETÇİLER

Hüzün hayatın  rengine bir anda geçti

Bir anda işledi bir ana kalbine evlat acısı gibi. Sinsiceydi

Yokluk.

Eller bir yandan çözüldü

Dizlerinin bağları bir yandan. Manasızdı şu an da

Çokluk.

Vekil maaşlarının artmasıyla birleşen kanunla birlikte

Susmak, sabaha karşı geçti parlamentodan. Tam bir

Çocukluk…

( Artan parayla kendine çikolata almıştı çocuklar)

Saldırı her taraftan gelmişti yaşama

Taarruz bilinmez bir zamandan

Vakit kalmıyordu işte

 Ah’lamardandan vah’lamalardan

Neyse fazla da uzatmadan

Susmak geçti parlamentodan

Gün başladı ve bitti!

Aradan toplamda 8 saat geçti

Bazıları için 10

Bazıları için 12

Bazıları için 14

Bazıları için 16

Bazıları için 18…

Çocuklar için ise bu

Bedellerin en ağırıydı

Bir çocukluk  günü geçti 

Her bir medeniyetin takviminden ayrı ayrı

Bitti bir memurun mesaisi

Ev düzeni üzerine kaldı yine bir kadının

Bir müflis daha kazandı hayat

Eşinin kürküne parayı yine yetiştiremedi tüccar

Çocuğunun bisikleti yarına kaldı bizim esnafın

Öğrencilerin yarısı eylemde

Diğer yarısı kıyasıya sevişmekte

Öğleden sonra değişecekler

Polislerle külahlarını

Arkadaşlarıyla kavgalarını.

Çiftçiler taze parayı düşünmekte

“Öncekiler öyle miydi ya

Bankalar hep batmıştı, peki şimdi

şimdi Allaha şükür her taraf bankaydı

Neyse çaycı para yok yaz bunu da deftere”

Ama Allahtan

New York-İstanbul seferini yapan uçağın

Sayın yolcuları içindeki

Gözlüklü sarışın mini etekli kadın bayağı güzeldi

İçi gitti bizim güvenlik görevlisinin

Güvenlik dediysem lafın gelişi

Peynir ekmek bizim memlekette.

Neyse  Ayşe öğretmen tahtaya yazarken formülü

Aynı anda bankacı başkasının parasını saydı

Avukatlardan biri dayak yedi

Bir kamyon şöförü de  güzeeelce bir yemek!

Mahkum çentik attı

Mezun kep attı

Fidan boy attı

Takvim yaprak attı.

Kusuruma bakmasın

Unuttuğum meslek erbapları.

Gün bitti

Gün aymadan daha birilerinin penceresinden

Bir taksici ana avrat girmişken önündekinin şeceresinden

Gün bitti

Sabaha baştan alırız şiiri

     Gün bitti…