YILMAZ ABİYE BİR NAZİRE

İçimin gülen yüzü, hoşgeldin...

Sevgilim,
içimin güler yüzü,
yaşanılası iklimim hoşgeldin.

(adımın takvim yaprağından alınmasıı kimin
umrunda...
denize düşen yılana öykünür
biraz da...)

bir aralık sızıverdin işte
ömrümüzün en gevrek zamanı...
çıt diyor kırılıyoruz,
öfke kadar saydamız o zamanlar
ve kırılgan
bıçak kadar!

delalamın demeyi öğrettiğin için
o tanrısal kokun
ve gülüşündeki annelik için
ki hala zilleri çalıp kaçmak istiyorduk
yarım yamalak aşk kırıntıları
tabakta bırakılmış, yazık atılacak bir sevda
haritası,
hatta el değmemiş delilikler istiyorduk...
çocuktuk daha
büyümeye direniyorduk,
iş toplantılarında lolipop zamanlar düşlüyorduk

ama sızıverdin işte...
bir avuç yeşil gevrek rokaydık,
mayışmamıza bir limon yetecekti...
biz garsonu bekliyorduk,
sen çıkageldin...

hoşgeldin sevgilim...
sevmişliğim,sevda yanım...


bilmiyorduk daha,
objektiflerin objektif olmadığını,
ikimize yeter sanıyorduk ikimizin toplamı,
meğer doyurmak çok zormuş
içimizdeki hayvanı...

habersiz geldin, kusura bakma
ortalık biraz dağınıktı...
şimdi hemen toparlarız sanıyorduk,
olmamıştık daha...

işin zor hayatım,
hem büyüyecek
hem beni büyüteceksin...
krizantemin mi var, derdin var sevgilim...

hoşgeldin sevgilim,
içimin gülen yüzü,
canımın çekirdeği hoşgeldin...


Tolga DEMİR


-YILMAZ ERDOĞAN, BERFİN-

Ama, Ne Olur, Dur...

Hayat gülüp geçiyor

   -sınıfları öğrenciler
   -okyanusları denizciler
   -yokluğunu 6 gün (geçiyor)

Geceler çok karanlık, ne olur, dur!

Hayat bozuk atıyor.

   -golleri futbolcular
   -göbekleri sarhoşlar
   -canları yeni aşıklar (atıyor)

Sokaklar çok karanlık voltalar anlamsız
Ama ne olur, ne olur, dur!

Hayat vurup duruyor.

  -ay gecede asılı
  -çukur mezarlıkta kazılı
  -ölüm ensede azılı (duruyor)

Hayat durup durup vuruyor

  -keklikleri avcılar
  -gece yarısı on ikiyi akrepler
  -sevdalar insanı hep on ikiden (vuruyor)

Gündüzler çok ışık her zerre günah
Şemsiyeler fuzuli hepsi siyah...

Hayat kelek yapıyor.

  -ekmeği fırıncılar
  -duvarları işçiler
  -düğünleri yeni evliler (yapıyor)

Ama en güzel hayat mola yerlerinde
ekmek arası acı yapıyor
Çocukluğumun şehrine inceden
Düşüyor,
Yağmur,
Ama, ne olur
Ne olur,
Dur..

Hayat bizi durmadan çekiştiriyor..

  -gelinleri kaynanalar
  -dar elbiseleri anneler
  -patronları işçiler (çekiştiriyor)

An-sızın çalıyor kapımızı
Korkuyoruz gelecek diye her an-sızı...
Ama, ne olur,
Ne olur,
Dur!

Hayat bizi durmadan ekiyor

  -buğdayları çiftçiler
  -çirkinleri hayaller
  -rüzgarları atasözleri (ekiyor)

Ama fırtınaları hep hayat biçiyor
Nereye gitsek yalnız kalıyoruz
Çünkü hayat bizi ekip duruyor
Şimdi çalan yitik bir dilin türküsü
Durma gitme olmuş notalarının ülküsü
Ama, ne olur,
Ne olur,
Dur!

Hayat bizi çekip çeviriyor
 
  -çarkları felek
  -evleri hanımlar
  -direksiyonları şöferler (çeviriyor)

Ama en güzel hayat insanı
Kendi ekseni etrafında çeviriyor.
Dünya dönüyor
Ama, ne olur,
Ne olur
Dur...

Hayat bizi uyutuyor
 
  -çocukları anneler yatakta
  -vatandaşı hükümetler sandıkta
  -aşıkları sevgililer koynunda (uyutuyor)

  -Şairler bizleri dizelerinde
  -Hayat bizleri dizlerinde (uyutuyor)

Ama, ne olur,
Ne olur,
Dur!
Ben de geleyim,
Yeterki dur...
                                                (Krizantem)

SEVMEK YOLCULUĞU

       "Kabul etmeli ki birbirinin hiçbir şeyi olmamak üzere yola çıkmış kişilerin birbirlerinin her şeyi olarak yolu sonlandırmaları cezbedici bir yolculuktur"  (Rengin Soysal)
                                                             
        Sevmekle gitmek arasında bağ kurdum bu aralar. Gitmek zevk verirdi sürekli ardımda kahkahaları bırakarak kaçmak şimdiler de ise sevmek veriyor aynı tadı. Sürekli emanet gözlerle baktığım küçük sahil kasabasında yaşananlar yüreğimin kalelerini işgal ederken bütün ordularım cebre ve hileye gereksinim duymadan terk ettiler beni .

       Ve başladı işte kalbimin sabit ve sadık yolculuğu...

       Hiçbir yol bu kadar uzanmamıştı ömrümün serüveninde, hiçbir yol bu kadar güzel ulaşmamıştı vuslata. Firağa beslediğim acıları saldığım hayatın bana hediyesi sevmek oldu, bu kez çok sevmek oldu.

      Sevmek; geçmişle barışmak gibiydi, bir sokağa yeniden adıyla hitap etmek, onu düşündüğünde yalnızca onu düşünmek üzere bir kez daha ama bu defa son kez çıkılan bir yolculuk.
   
      Her şeyi bir kenara bırakıp yalnız onu düşünmeyi  âdet edinmeliyim, elimden tebeşiri bırakmalıyım ansızın, yıllardır görmediğim bir arkadaşla konuşurken aniden bırakıp gitmeliyim onu, dakika 90 gole giden pozisyonda kapatmalıyım televizyonu, ne yapıyorsam işte o an da sırf seni daha yoğun sevmek adına bırakmalıyım , ne bileyim şeyyyy mesela;  anlattığım her ne ise o an da kesmeliyim, kahvaltıda içtiğim çayı yarım bırakmalıyım  ilk sigarayı ilk nefeste atmalıyım her sabah sana başlamalıyım ne bileyim aniden yanına gidip sevmeliyim seni ve olabildiğince usul usul okşamalıyım saçlarını.

      Sevmek; geçmişle barışmak gibi, bir sokağa yeniden adıyla hitap etmek gibi, onu düşündüğüne yalnızca onu düşünmek üzere bir kez daha ama bu defa son kez çıkılan bir yolculuk gibi.

       Sen Ey sevda şehrimin en büyük anıtı!
       Her şeyim hazır,
       Biletim nazır,
       Cebimde karnımı doyuracak bir maaş,
       Seni sevecek kadar umut
       Ve seni sevecek kadar heyecan doldurdum çantama.
       İnsan düşününce hayret etmeden duramıyor
       "Biz Kalkan'da bulup birbirimizi kocaman güzel bir İzmir bıraktık ardımızda."

                                                                                                                             Krizantem
   

ZORDUR

Ya hepli ya hiçli günlerin sonunda

Üç beş antik parçadır geride kalanlar

Ve en büyük kazanç

Durmadan kaybettiğin insanlardır.

Su akar, yatağını bulmaz belki

Belki çırılçıplak kalır ırmaklar.

Meyletmekle başladığın yolda

Neyleyimle biter yolculuklar.

Bitmek zordur!

Yol kenarında bir sokak lambasıdır

Dikkat! Heyelan tabelasıdır

Her an hayvan çıkabilir uyarısıdır.

Herkes öğrencidir ben (de) hatırlatmasıdır.

Hayat tabelalarla bezenmiş bir yol misali.

Hem mecaz hem gerçek

Gider gelirsin şehirlerarasında.

Gitmeyeyimle başladığın yolda

Gitmeyeyimle başlar dönüşler.

(Lanet olası)

Gitmek de kalmak da zordur!

Rakibin, iddianın, amacın belli olmadığı

Ağır bir hezimettir geceler.

Uçarken uyuya kalan kuş kadar

Yanına heybesini almayan derviş kadar

Ovalarda maşuk dolaşan Ferhat kadar

Çelişkidir, karanlığın bizzat gölgende başlaması.

Lal eyleyerek bitirdiğin konuşmalarda

Bal eylemekle başlar acılar.

Kelimelerle susmak zordur!

Başkasının güz'ünde sararsan da

Kendi gözünde kararsan da

İklimler ve renkler aynıdır

Hepsini alıp yâdına

Sefere çıkacaksın her gündüz uykunda.

O zaman anlayacak beşerimiz de şaşarımız da.

Zapt eylediğin kalelerde

Rapt altında kalmaktır hayat.

Ve en nihayetinde

Yaşamak zordur!

                                                                                        Krizantem

Ne Öyle Memuriyet Filan...

         Gideceksin arkadaş ne öyle memuriyet filan . Ev derdine düşeceksin bir düşün hele eşyaları filan nereden temin edeceksin ilk gece ne yiyeceksin aman tanrım evde siyah zeytin bile yok. Bak işte ilk gün kırılmışlıklarını unuttun gitti ne kadar da kolaymış be! İlk maaşı dağıtacaksın borçlarına sonraki maaşlar da hikaye onlar da öyle gidecek.Yalnızlığın dibine vuracaksın. İlk defa ekmek alacağın marketi kestireceksin gözüne, ulaşımını sağlayacağın dolmuşların geliş gidiş saatlerini ezberleyeceksin ve bir kokusu olacak o günlerin.Ne öyle memuriyet filan gideceksin arkadaş hep gideceksin.

        Ha bir kere kaldın mı gerisi gelecek mutlu da olursun bir süre, bir süre geçmişini sorgularsın bir süre geleceğini ararsın bu böyle gider ararsın da ararsın iyisi mi gideceksin arkadaş ne öyle memuriyet filan.

        İnsanları tanımayacaksın çok fazla. Zira tanıdıkça kalasın gelir, tanıdıkça muhabbetin artar, tanıdıkça birlikte gülersin, tanıdıkça sıkılırsın, tanıdıkça ihanet edersin, ihanete uğrarsın, tanıdıkça intikam alasın gelir, tanıdıkça bu böyle gider. Kimin umurunda yakamozdur, dolunaydır kandırmaca bunlar. İnsanlardan kaçtıkça seveceksin insanları .Gideceksin arkadaş ne öyle memuriyet filan.

       Etiketlerin manasını tek tek sorgulamaya vakit bulmadan kaçacaksın. Bir de böyle konuşmayacaksın her yerde ulu orta kaçacağım diye maazallah ya diğer insanların da kaçası gelirse; o zaman kimden kaçacaksın kendinle çelişirsin. Bırakacaksın öylece dün yaptığı yemeği tencerede ve gideceksin ne öyle memuriyet filan.

                                                                                                                                          Krizantem

Acıttım, Acıdım Bizzat Acıydım

Dost hastalığına tutuldum

Öldüler birer birer

Kaybettim bende olanları

Korktum üzerine atıldım

Düştüm, kalkamadım

Kalkamazdım.

Yiğitken ellerime acıdım

Küçükken yaşadığım şehirlere

Kar altında kaldım

Yaptığım kardan adamlara acıdım

Bebek oldum yürümeye başladım

Tutunduğum duvarlara acıdım

Düştüm kalkamadım

Kalkamazdım.

Ben intikam oldum seneler geçirdim

Takvimlere acıdım

Ziyan oldum birer birer

Acıttım, acıdım bizzat acıydım

Gözlerim yaşardı

Yaşayana acıdım.

Ölenleri gördüm

Geride kalanlara acıdım.

Bilemedim ben titrek tellerde kuş olmayı

Yangında en önce kurtarılacak evrak olmayı

Yaprak yaprak ağıt olmayı bilemedim

Bilemedim ,oturdum kuytuluğuma

Cahilliğime acıdım.

Krizantem

Nefes Almak Üzerine

               Sen ne güzel bir şeysin ki nice şair ve yazar seni anlatmak üzere çırpındı, ne güzel bir şeysin ki insanlar sen daha güzel ol diye çırpındı ve çırpınıyorlar ve çırpınacaklar. Herkese farklı görünürsün sen , herkesin farklılığısın, farklılıklarına (biraz da mecburiyetten) saygı duyduğusun. 

               Gözlerin açıldığı yer senin için pek önemlidir, ziyadesiyle iklimden etkilenirsin ve insanın şakağına kar düşürecek kadar da etkili olursun insanın ikliminde . Varlığın başladığı sensin ara sıra öldüğümüz de sensin(uyku). Bize seni lütfeden insanlara gönül bağlılığımız, saygı duymuşluğumuz hep bundandır. Sen bir nehrin akışısın , bir nehire bakıp mektup bekleyen nostaljik bir sevgilisin ya da yüksek dağ çayırlarında kopardığı bir demet papatyayı hiç olmadık bir yere göndermek üzere tatlı suya atan köylü delikanlının bir haykırışı. Bir dolunay akşamında üç beş dost sohbeti kıvamında bir sahil kasabasının en güzelisin sadece ilk ve sadece son baharlarda. (Öyle deme son bile olsa bahar bahardır, ölüme gitse de bütün doğa sonuçta bir kıpırdanış vardır)

              Sen bizim oruçlu ağzımızla çorbaya daldırdığımız ilk kaşık kadar hep temiz, özlemi hak eden ve aceleci bırakmak istediğimiz tarafımızsın. 

              Bazen bir çocuğun evde gördüğü ilk ceset kadar soğuk bazen bir dedenin evde gördüğü ilk torun kadar sıcaksın. Dün'lüğün bugüne, bugünün yarına durmadan sallanan sarkacısın.

             Yani sadece aşk değildir kaygımız. Fiyakalı şekil de yaşamasını da biliriz seni, ey bu satırların muhatabı HAYAT!

                                                                                                                                               (07.09.11 ) krizantem

Olur Olmaz Aşk

Gel bir akşamüstü benimle ol

Belki bir şeyler olur

Ne bileyim hava güzel olur

Bir çocuğun bisiklet hayali gerçek olur

Kırmızı rugan ayakkabılarımız olur.

Bütün kelimelerimiz maziye çalar

Aklımızda Ahmet Arif olur

“maviye, maviye çalar” gecelerimiz.

Gel bir akşamüstü benimle ol

Belki bir şeyler olur

Konuşacak şeylerimiz olur

Susacak sorunlarımız,

Dertlerimiz, tasalarımız, gamzede’liğimiz.

Ne olursa olur, hepsi bizim olur.

Birlikte bir sigara içecek vaktimiz olur

Şiirimiz olur

Bu ne hikmettir dediğimiz Nazım’ımız.

Yollara çıkarız

Hem basit hem zorunlu şeyleri yaparız

Ne bileyim nefes alırız, birlikte su içeriz

Bir gurur meselemiz olur

Oturup ağlayacağımız sandalyelerimiz.

Hepsi bizim olur

Ne gerekliyse yaşam müdavimliğimize

Hepsi bizim.

Gel bir akşamüstü benimle ol

Belki bir şeyler olur

Gece olur; kafam ve sen bir dünya olursunuz

Ben de bir ay, karanlık gecede

Tutulurum sana 23 senede bir kere

Nisan, mayıs olur sayılarımız artar.

Olur, olur sen hele gel bir akşamüstü

Bütün bahanelerimiz yalan olur

Üstümüz başımız aşk olur

Akşam üstümüz açık olur

Susar kalırız öpmelerimiz şahit olur

Kazanırız davamızı

“Aşk” müebbet hapsimiz olur…

YAĞMURUN GEÇMİŞE AKIŞI

Ve bir akşamüstü yağmur yağar yükseklere

Saçlar ıslak

Üst baş uzun kollu

İlle de tütün ister benden damlalar…

Şırıl şırıl seslere aldırmaz anılar

Gözün dalar

Çakıl taşları üzerinde seyreyleyen suya

Bir cümle düşer aklına

Bir cümle düşmüştü onun dilinden diye

İlle de açıklama ister benden lügatlar…

Duyulmaz  bozkırda hasretin çığlıkları

Uzak çakal seslerine karışır

Dilinde tuturduğun tüttürdüğün türkü

Yağmura dönersin arada

İçerisi sıcak çağırır seni koynuna

İçerisi mutlu çağırır seni yarına

İlle de çentik ister benden takvimler…

Yüksekte çok yüksekte

Karanlığın içinden duyulur bir bebek özlemi

Aklın gider gece gündüz dinlediğin türkülere

Ah “bir bebek özleminde seni aramak var ya!”

İlle de mırıldanmamı ister benden nağmeler…

Gittiğim ve geldiğim yolların

Uzunluğu düşer aklıma

Ve birkaç saniyeliğine tanık olduğum

Hayatların yüzleri

Ben bir otobüs koltuğunda

Koca dünya taşırım camımda

Kimse bilmez

İlle de bilet ister benden sevdalar…

Yağmura aldanır geçmişim

Hakkı da vardır hani

İkisi de güzeldi

İkisi de düşündürücü

İkisi de hayat veren

Ve ikisi de akıp giden.

Ektiğim fidanları kimseler görmez

İlle de tohum ister benden topraklar…